Solidariteit of onverschilligheid?

Veel mensen in Kiev zeggen: een van de mooie dingen van Majdan is dat het geleid heeft tot een enorme opbloei van een burgerlijke samenleving. Overal halen vrijwilligers geld op, kopen levensmiddelen voor de vechters van de vrijwilligersbataljons, bezoeken gewonden in de ziekenhuizen. Het actiewezen bloeit alom. Mensen voelen zich betrokken. Inderdaad zijn de mogelijkheden voor burgerinitiatieven in Oekraine vele malen groter dan in Rusland, waar ontelbare actiegroepen of maatschappelijke organisaties inmiddels ter ziele zijn omdat ze te boek kwamen te staan als ‘buitenlandse agent’. Toch merk je in Kiev niet veel van de oorlog. Dit busje op Majdan zamelt geld in voor de strijders van bataljon Aidar. Ik spreek een man van middelbare leeftijd in camouflagekleding aan. Hij vecht bij Aidar, om beurten komen ze hier geld ophalen. Hij is een Afghanistanveteraan, maar praten over de oorlog wil hij niet. Hij steekt een sigaret op en loopt weg. Een jong meisje in de bus is een van de vrijwilligers. ‘Ik ben begaan met de soldaten’, zegt ze. Geven de mensen een beetje? Totaal niet, zegt ze mat. Er heerst in Kiev een grote onverschilligheid over de oorlog.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s