Dit is een cyborg van het vliegveld van Donetsk

image

Cyborg Vjatsjeslav Zajtsev
Cyborg Vjatsjeslav Zajtsev

Gisteren was het de Dag van de Verdediger van Oekraïne. De populistische partij Svoboda (Vrijheid) en de Rechtse Sector grepen hem maar weer eens aan voor een demonstratie tegen de regering waaraan een paar honderd man deelnamen. Korte paniek werd veroorzaakt door een ontploffende vuurpijl (bij de vorige demonstratie doodde een granaat een politieman), maar verder verliep de meeting vreedzaam. De demonstranten vinden dat de regering de Donbas verkwanseld door vredesakkoorden te ondertekenen met hun vijand en daarmee de eer van hun gesneuvelde kameraden aan het front bezoedeld. En Svoboda doet op dit moment alles om aandacht te trekken om nog enig succes te boeken bij de komende locale verkiezingen van 25 oktober. De verwachting is dat de partij het daar slecht zal doen, maar het is niet uit te sluiten dat dat wishful thinking is van de pro-Europese young professionals van Oekraïne.

Ik sprak een dag eerder in Kiev met een cyborg. Dat waren de Oekraïense verdedigers van het vliegveld van Donetsk, geheel opgeknapt voor de Europese voetbalkampioenschappen van 2012 en inmiddels totaal met de grond gelijk gemaakt. De titel cyborgs werd verzonnen door de rebellen, die er maandenlang niet in slaagden hen te verdrijven. Het werd een geuzennaam, al moesten de Oekraïners uiteindelijk het veld ruimen.

Vjatsjeslav Zajtsjev ziet er bepaald niet uit als een cyborg. Een wat gezette jongeman met een baardje, historicus, archivaris van een archeologisch reservaat in de buurt van het zuid-westelijke Zaporizje. Hij is artillerist van de 79ste brigade van het Oekraïense leger in Nikolajevsk en vocht van september tot november 2014 op het vliegveld. Volgens Vjatsjeslav waren in de oude en nieuwe vertrekhal en de verkeerstoren nooit meer dan 100 Oekraïense soldaten tegelijk aanwezig, die regelmatig ververst werden. De omsingelde Oekraïense soldaten werden ’s nachts met bliksemacties in het donker bevoorraad. Omdat beide partijen elkaar afluisterden, werd gebruik gemaakt van codetaal.

Er zijn zo’n 200 à 300 militairen gesneuveld in de Battle of the Airport. Waarom was het vliegveld dat waard? ‘Omdat het een uitvalsbasis was voor de herovering van Donetsk en omdat het uiteindelijk een symbool werd voor onze bevrijdingsstrijd.’Dat laatste lijkt mij persoonlijk  een zinloze opoffering van kanonnenvlees, maar daar denkt Vjatsjeslav anders over. ‘Ooit zal Donetsk worden bevrijd.’

Tegen wie vochten jullie nu eigenlijk? ‘Men zei dat wij tegen mijnwerkers uit Avdejevka vochten, maar vóór het schieten riepen die ‘Allah Akbar’. Het waren Kadyrovtsy (troepen van de Tsjetsjeense dictator Kadyrov) en plaatselijke marginalen. De localo’s vochten ronduit beroerd.’ Maar toch hebben ze jullie verdreven. ‘De Russen vormden de tweede golf, zij lieten de localo’s zich doodlopen in de eerste linie. Onze mensen zouden hebben volgehouden, maar het beton bezweek. Er stond geen steen meer op de andere.’

Net als veel soldaten is Vjatsjeslav tegen het vredesakkoord. ‘Deze zweer blijft dooretteren tot 2017, wanneer er ‘verkiezingen’ zijn in Rusland en de centrifugale krachten ervoor zullen zorgen dat ze wel wat anders aan hun hoofd hebben. Maar het Oekraïense leger is er helaas nog niet toe in staat de boel op te rollen, al zijn wel wel beter gaan vechten. Maar er wordt enorm gezopen en dat is een groot probleem. Dat is beter bij de bataljons.’ Op het vliegveld vocht Vjatsjeslav samen met strijders van de Rechtse Sector. Die hebben goed werk geleverd maar zouden nu moeten opgaan in het reguliere leger. ‘Een status aparte is gevaarlijk. Dan krijg je een staat in een staat en dat is ontoelaatbaar. We moeten de sociale omstandigheden en voorzieningen in het leger verbeteren. Ik ben voorstander van een oproepbaar vrijwilligersleger zoals Tsachal in Israël. Met daarnaast professionele specialisten. Je kunt een Boek niet laten afschieten door een dienstplichtige. Daar heb je professionals voor nodig.’ Ook de salarissen moeten omhoog. Als cyborg waagde Vjatsjeslav voor 3.372 hryvnia (150 euro) per maand zijn leven. Later werd dat opgetrokken tot tegen de 7.000 hryvnia. ‘Maar ik vecht niet voor het geld.’

Zijn woonplaats Zaporizje is, net als Marioepol, behoorlijk pro-Russisch. Vjatsjeslav praat niet meer met zijn peetvader, die Poetin verdedigt. ‘Er zijn sterke persoonlijkheden in de stad, die opkomen voor hun vaderland, maar de meerderheid is vata (watten, zo noemen Oekraïners landgenoten met een sovjet-mentaliteit, die de propaganda van het Kremlin geloven). Waarom hebben de rebellen de havenstad Marioepol niet ingenomen, zoals de verwachting was? ‘Wij hebben veel van hun militair materieel achter de frontlinies vernietigd met diversieacties en rondom de stad zijn verdedigingslinies gelegd.’ Is Marioepol nu veilig? ‘Ik durf het niet te zeggen. Dat dacht ik van Debaltsevo ook, maar daar hebben de Russen hun Boerjaten-kolonne op afgestuurd. Toen moesten wij afdruipen.’

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s